სუფთა ოჯახური საკითხი
                              (რეი კუნი)

დევიდი: "და დღეს, როცა საზოგადოება თხოულობს ჩვენგან, ექიმებისგან, სიღრმიესეულ ცოდნას და გამოცდილებს, დიდ პასუხისმგებლობას და უნაკლოებას.. მე მოგიწოდებთ თქვე, ძვირფასო კოლეგებო, გაიხსენოთ ჰიპოკრატეს წმინდა ფიცი..."
მაიკი: არაფერიც! ინდაურს მე თვითონ გამოვშიგნავ და მაგ თქვენ მეხორცეს შეუძლია ქირურგიაში წავიდეს და ადამიანებზე ივარჯიშოს!
გამარჯობა მისტერ მორტიმერ. ქიშმიშიანი ბულკი გინდათ?
დევიდი: მაგის დრო არ მაქვს.
მაიკი: აბა ვის აქვს? ახალ წლამდე სამი დღე დარჩა ჩვენ კიდე ეხლაღა ვიწყებთ რეპეტიციას. აქ სადღაც კოსტიუმები უნდა დაეტოვებინათ ჩემთვის.
დევიდი: ხელს მიშლი ტექსტს ვსწავლობ.
მაიკი: სანტას სიმღერის ტექსტს?
დევიდი: არა ტექსტს რომლითაც დღეს უნდა გავხსნა კონპერენცია.
მაიკი: ა-ა... (იმედგაცრუებული)
დევიდი: სხვათაშორის ამ კონფერენციის გამო ორმოცი ქვეყნის ნევროლოგმა დაგვდო პატივი და ჩამოვიდა ლონდონში.
მაიკი: აბაა... ერთი კვირა ხუთ ვარსკვლავიან სასტუმროში სახელმწიფოს ხარჯზე. კი, კი ნამდვილად დაგდეს პატივი. რომელზეა თქვენი გამოსვლა?
დევიდი: თორმეტ საათზე.
მაიკი: ესეიგი ერთ საათსა და თოთხმეტ წუთში. წარმატებებს გისურვებთ.
დევიდი: ჯანდაბს.
მაიკი: ნერვიულობთ?
დევიდი: ვნერვიულობ!
მაიკი: ნუ ნერვიულობთ ორი ათასი  ნერვოლოგიდან ერთს მაინც ექნება დამამშვიდებელი.

დევიდი: .. მე მოგიწოდებთ თქვე, ძვირფასო კოლეგებო, 
(შემოდის როზმარი)
 გაიხსენოთ ჰიპოკრატეს წმინდა ფიცი..."
როზმარი: ძვირფასო მაპატიე რომ გაწყვეტინებ.
დევიდი: რა გინდა როზმარი?
როზმარი. ხურდა არ გაქვს? სადგომის ფული უნდა გადავიხადო.
დევიდი: ხო ხედავ რომ ვმუშაობ არა?!
როზმარი: მაპატიე ძვირფასო ძლივს შევაყენე მანქანა. იქ კიდე ეს მრიცხველი.. დილამშვიდობის მაიკი.
მაიკი: დილამშვიდობის მისის მორტიმერ. კონერენციის გახსნისთვის მოხვედით?
როზმარი. რათქმაუნდა. როგორ გამოვტოვებდი. ჩემი ქმრისთვის ესეთ მნიშვნელოვან დღეს.
დევიდი: ეს დღე დამთავრდება კატასტროფით თუ შენი ქმარი ტექსტს არ ისწავლის.
მაიკი: მიირთვით რა ქიშმიშიანი ბულკი.
როზმარი: არა მადლობა არ მინდა.
მაიკი: პირში დნება, ძალიან გემრიელია. მედდამ გამოაცხო ინფექციური განყოფილებიდან.
როზმარი: მოვითმენ ახალ წლამდე.
ედევიდი: მაიკი შენ არ გაქვს ხურდა? ძალიან ადრე მოხვედი.
როზმარი: შენ რა დაგავიწყდა? სერ ვილბიმ მითხრა რომ დელეგატებს ერთად უნდა შევეგებოთ.
მაიკი: ერთი ფუნტი გეყოფათ?
როზმარი: ძვირფასო თუ დაწყებამდე ვერ გნახე წარმატებებს გისურვებ.
დევიდი: ჯანდაბას 
როზმარი: ნერვიულობ?
დევიდი: ვნერვიულობ!
მაიკი: ორიათასი ნერვოლოგიდან ერთს მაინც ხომ ექნება დამამშვიდებელი.
როზმარი: კარგად მაიკ გახსნაზე შევხვდებით.
მაიკი: მე არ ვიქნები უფრო მნიშვნელოვანი საქმე მაქვს.
დევიდი: ხო არა?!
მაიაკი: საახალწლო წარმოდგენის რეპეტიცია.
როზმარი: ხო მართლაც მნიშვნელოვანია... ძვირფასო შენც გამოდიხარ?
დევიდი: სად?
როზმარი: საახალწლო წარმოდგენაზე.
დევიდი: ძვირფასო ამ კონრეტულ შემთხვევაში მსოფლიოს წამყვან ნერვოლოგების წინაშე გამოსვლა უფრო მაღელვებს.
როზმარი: მემგონი სანტას სიმღერის მოსმენა უფრო მოეწონებოდათ.
დევიდი: მაიკლ ძვირფასო.
მაიკი: დიახ.
დევიდი: შეგიძლია გაქრე?
"მოგიწოდებთ თქვენ, ძვირფასო კოლ.."
ჰუბერტი: დევიდ აქ ხარ?
დევიდი: ღმერთოოო...
ჰუბერტი: გამარჯობა მაიკი.
მაიკი: გამარჯობა ექიმო ბონი, დღეს რეპეტიციაზე იქნებით?
ჰუბერტი: რათქმა უნდა! მოკლედ შემოვედი რომ წარმატება გისურვო.
დევიდი: ჯანდაბას
ჰუბერტი: ნერვიულობ?
დევიდი: ვნერვიულობ! მიუხედავად იმისა რომ სარნბაზში იქნება ორიათასი ნერვოლოგი და პანიკის შემთხვევაში რომელიმეს დამამშვიდებელი ექნება ჩემთვის!
ჰუბერტი: გინდა დამამშვიდებელი?
დევიდი: სიმშვიდე მინდა.
ჰუბერტი: ა კაი, კაი წავალ მაშინ მე.
დევიდი: დამავალებ.
ჰუბერტი: შენ რა ყველაფერს ზეპირად სწავლობ?
დევიდი: ვცდილობ.
ჰუბერტი: შესანიშნავია! აი მე ჩემი როლის რეპლიკებს ვერ ვიმახსოვრებ. მარტო ის მახსოვს რომ ბოროტმოქმედი ვარ.
მაიკი: საზიზღარი ბოროტმოქმედი.
ჰუბერტი:გამოვრბივარ სცენიდან და ვეუბნები მედდას-ფერიას თამაშობს- „გამარჯობა ფერია“ სახით ჩემსკენ დადექი და ტყისკენ რითიც გინდა“ (მაიკის) როგორ ფიქრობ ეს სასაცილოა?
მაიკი: მოკვდებიან სიცილით დარწმუნებული ვარ.
ჰუბერტი: მე პირადად არ მესმის.
დევიდი: მისმინე იქნებ დროა დილის შემოვლა დაიწყო?
ჰუბერტი: უკვე დავამთავრე. ჯანდაბა უნივერსიტეტში ვერც ვიფიქრებდი რომ შენნაირ ტიპს საერთაშორისო კონფერენციის გახსნას მიანდობდნენ.
დევიდი: თუ არ მოკეტავ ვერაფერსაც ვერ გავხსნი!
ჰუბერტი: კაი კაი მაპატიე. გინდა კარგ ყავას მოგიდუღებ?
დევიდი: არა!
მაიკი: ეს თქვენ სანტას როლისთვის მაგრამ თუ ფიქრობთ რომ მაგ როლს ვერ გაუქაჩავთ. მითხარით და მკვდრის როლს მოგცემთ. კარგი?
დევიდი: აიღე შენი კოსტუმები და აახვიე!
მაიკი: მართალია მაგ როლზე ნამდვილი მკვდარი მინდოდა მაგრამ მორგში მითხრეს რომ მაგ დროისთვის შეიძლება არ ყავდეთ. ღმერთო რა უსამართლოა ცხოვრება.
მედდა: მაპატიეთ ერთი წუთით შემოვალ..
დევიდი: ხო ყველა ერთი წუთით შემოდის..
მედდა: რაჭირს ამას? მარცხენა ფეხზე ადგა?
დევიდი: სხვათაშორის რომ იცოდეთ ეს ოთახი მხოლოდ ექიმებისთვისაა განკუთვნილი.
მედდა: ხო ვიცი და იმიტომაც ვჭრი გზას აქედან.
მაიკი: ხო მართლაც მოკლეა ბოდიშს ნუ მოიხდით.
მედდა: არც ვაპირებდი.
ჰუბერტი: ამ პაციენტს ჩვენ ვმკურნალობდით?
მედდა: საახალწლო საჩუქრებია ავადმყოფებისთვის.
მაიკი: დღეს რეპეტიცია გვაქვს არ დაგავიწყდეთ.
მედდა: უკვე დამავიწყდა.
ჰუბერტი: თქვენ როგორ გესმით ხუმრობა: „სახით ჩემსკენ დადექით და ტყისკენ რითიც გინდათ“?
(გადის)
დევიდი: ან მომისმინეთ ან აახვიეთ აქედან!
(შემოდის ნელსონი)
ნელსონი: ექიმი მორტი არ გინახავთ? შენ ვინ ხარ? (მაიკის)
მაიკი: მე ექიმი სტაჟიორი ვარ.
ნელსონი: ეგ თავზე რა გადევს?
მაიკი: რეპეტიციას გავდიოდი. ბულკი არ გინდათ?
ნელსონი: გადით აქედან ექიმ მორტიმერს უნდა დაველაპარაკო.
მაიკი: მინდა შემთხვევით ვისარგებლო და დამდეგი ახალ...
ნელსონი: გაეთრიე!
მაიკი: კეთილი ფერიის როლის შემოთავაზება თქვენთვის არ ღირს.
(გადის)
ნელსონი: იმედი მაქვს თქვენთვის არ მომიწევს იმის ახსნა თუ რა მნიშვნელოვანია ეს კონფერენცია არა?!
დევიდი: რათქმაუნდა არა სერ.
ნელსონი: ნუ მაწყვეტინებთ.
დევიდი: დამნაშავე ვარ სერ სერ.
ნელსონი: ვფიქრობ, რომ როგორც აკადემიური საპჭოს პრეზიდენტს გარკვეული გავლენაც მაქვს.
დევიდი: უზარმაზარი სერ უზარმაზარი. დაბრძანდით.
ნელსონი: ... გავლენა მქონდა იმაზე თუ ვის აირჩევდნენ სხდომის გასახსნელად. თუმცა ლაბთ ისიც იცით რომ მთავარი კანდიდატი თქვენ არ ყოფილხართ.
დევიდი: იმედს არ გაგიცრუებთ გპირდებით.
ნელსონი: ერთი გაბედეთ. იმათზე რამე დაწერეთ?
დევიდი: არა სერ სკანდალი რაში გვჭირდება.
ნელსონი: მაშინ დაწერეთ.
დევიდი: კარგით და რა დავწერო?
ნელსონი: შეაქეთ! დარბაზში მინისტრი იქნება ჩვენ კიდე ახალი კომპიუტერები გვჭირდება.
დევიდი: შევაქოთ მმართველობა (იწერს)
ნელსონი: მაგრამ ისიც თქვით რომ ცოტა თანხაა ჩვენზე გამოყოფილი.
დევიდი: ცოტა თანხა
ნელსონი: დარბაზში უცხოელებიც იქნებიან და ეს ისე თქვით რომ გაჭირვებულებიარ ვეგონოთ.
დევიდი: გაჭირვებულები არ ვართ.
ნელსონი: თან მოკლედ დაწერეთ ისე რომ არ ჩაგვეძინოს. ხუთ წუთში ჩემს კაბინეტში გელოდებით ტექსტი მაჩვენეთ.
დევიდი: მადლობა სერ.
ნელსონი: თქვენი გამოსვლა შეიძლება პირველი ნაბიჯი იყოს საავადმყოფოს მთავარი ექიმის ადგილისკენ.
დევიდი: ამაზე ოცნების უფლებასაც კი არ ვაძლევ საკუთარ თავს.
ნელსონი: კარგი რა ვის ატყუებ. ყველამ იცის რომ ეს გამოსვლა სტატუსს აგიმაღლებთ. „სერ დევიდ მორტიმერი“ ჰა როგორ ჟღერს?
დევიდი: სერ დევიდ ....
ნელსონი: შნ რა გგონია მთავარი ქირურგი როგორ გავხდი?
დევიდი: არ ვიცი დღემდე მაგ კითხვას ვუსვავ საკუთარ თავს.
ნელსონი: ხუთ წუთში ჩემთან!
(გადის)
დევიდ: „ძვირფასო კოლეგებო!ჩვენი მთავრობა დიდ ყურადღებას იჩენს მედიცინის განვითარებაში. და ამის შედეგი ის არის რომ ჩვენ გაჭირვებულები არ ვართ, თუმცა რომ არა სახსრები...
(შემოდის ჯეინი. დევიდი მას ვერ ამჩნევს)
დევიდი: მინისტრს შევაქებ ოღონდ ფრთხილად (იწერს)
ჯეინი: მაპატიეთ.
დევიდი: ჯანდაბა!
ჯეინი: მაპატიეთ არ მინდოდა...
დევიდი: ეს ექიმების ოთახია.
ჯეინი: ვიცი.
დევიდი: თუ ავანდყოფთან ხართ მისაღებში მიბრძანდით.
ჯეინი: მე თქვენთან მოვედი.
დევიდი: რეგისტრატურაში მიბრძანდით, ჩაეწერეთ და მხოლოდ შემდეგ მობრძანდით.
ჯეინი: ვერ მიცანით? ჯეინი ვარ.
დევიდი:ღმერთო ჩემო ჯეინ! მედდა ტეიტი!
ჯეინი: მაპატიეთ ხელი ხომ არ შეგიშალეთ?
დევიდი:არა! კიარადა კი! ღმერთო ჩემო!
ჯეინი: ჰო... უკვე თვრამეტი წელი გავიდა.
დევიდი: საერთოდ არ შეცვლილხარ.
ჯეინი: იმიტომაც მიცანით მაშინვე.
დევიდი: თქვენ ყოველთვის ყველაზე ლამაზი იყავით.
ჯეინი: თქვენ ამას ყველა მედდას ეუბნებოდით.
დევიდი: სისულელეა, თქვენ იყავით ყველაზე ლამაზიც და თამამიც.
ჯეინი: და ალბათ ყველაზე ადვილად დასაკერიც.
დევიდი: დაო ტეიტ როგორ არ გრცხვენიათ? მე ყველასთან ის როდი მქონია რაც თქვენთან.
ჯეინი: ხო ყველასთან არა. ზოგიერთთან.
დევიდი: გეყოფათ ჯეინ! ხომ იცით რომ მე ქორწინებაში ბედნიერი ვარ.
ჯეინი: თვრამეტი წლის წინაც ბედნიერი იყავით ქორწინებაში. მერე?!
დევიდი: ვიყავი და ვარ. მაგრამ ამას თქვენთვის მაშინ ხელი არ შეუშლია.
ჯეინი: ხო... ყველაფერი ისეთი თავბრუ დამხვევი და რომანტიული იყო ტრავმატოლოგიის ოთახში. 
დევიდი: მიხარია თქვენი ნახვა ამდენი წლის შემდეგ.
ჯეინი: შეიძლება დავჯდე? მუხლები მიკანკალებს.
დევიდი: სამწუხაროდ ცოტა დრო მაქვს. კონფერენცია უნდა გავხსნა ცოტახანში.
ჯეინი: თვრამეტი წლის წინ უნდა მეთქვა.
დევიდი: რა უნდა გეთქვათ?
ჯეინი: არცკი დაგაინტერესათ რატომ გავენთავესუფლე ისე მოულოდნელად სამსახურიდან?
დევიდი: მოულოდნელი იყო მაგრამ..
ჯეინი: იმიტომ რომ.. მაშინ ველოდებოდი..
დევიდი:  ელოდებოდით? რას?
ჯეინი: იმის მერე რაც ჩვენ გვქონდა რას უნდა დავლოდებოდი
?
დევიდი: ალბათ... გამეორებას?
ჯეინი: გავენთავესუფლე იმიტომ რომ ველოდებოდი ბავშვს.
დევიდი: ბავშვს?!
ჯეინი: ბავშვს!
დევიდი: ბავშვი გვყავდა?!
ჯეინი: ჩემი ბრალია დებილი გამოვდექი. მედდა რომელიც დაორსულდა.
დევიდი: ჰოო... აი ექიმი მესმის.. ესეიგი არამიშავდა.. ჯობია დავჯდე..
ჯეინი: ცუდად ხოარ ხართ? რამე მოგიტანოთ?
დევიდი: სიგარა ხოარ გაქვთ? ღმერთო უილბი მელოდება! ეხლა ჩემი ცოლიც მოვა! ღმერთო! ჯანდაბაა! დარწმუნებული ხარ რომ ეს ბავშვი.. რომ...
ჯეინი: კი თქვენს გარდა არავინ მყოლია. მაშინ!
თავიდან თქმა მინდოდა მაგრამ მაშინ იმხელა გეგმები გქონდათ არ მინდოდა თქვენთვის ცხოვრება დამენგრია. იმდენს შრომობდით.
დევიდი: თან ესეთ დღეს! ამდენი წლის შემდეგ რაღა მაინცდამაინც ეს დღე ამოირჩიე?!
ჯეინი: ლესიკას გამო.
დევიდი:ლესიკა?
ჯეინი: თქვენს შვილს ქვია ესე.
დევიდი: ესეიგი ჩვენი ბავშვი ბიჭია?
ჯეინი: შენი ბიჭი დიდიხანია ბავშვი აღარ არის.
სულ ვეუბნებოდი რომ ტეიტი მამამისის გვარია და მეც მაგიტომ ვარ ტეიტი.
დევიდი:ჭკვიანურია.
ჯეინი: ვუთხარი რომ მოკვდი...
დევიდი: ძალიან ჭკვიანურია.
ჯეინი: ..როცა ჰიმალაის მწვერვალზე ადიოდი.  
დევიდი: ჰიმალაი?
ჯეინი: ჰო მინდოდა რომ მამა გმირი გონებოდა.
დევიდი: ბრძნული გადაწყვეტილებაა.
ჯეინი: გუშინ კიდე სიმართლე ვუთხარი.
დევიდი: გაგიჯდი ხო?!
ჯეინი: თვრამეტი წლის გახდა.
დევიდი: და სურპრიზი გაუკეთე?!
ჯეინი: ადამიანს უფლება აქვს თვრამეტი წლის ასაკში იცოდეს ვინარის მამამისი.  თუმცა არ მითქვამს რომ შენ ხარ მამამისი.
დევიდი: აბა რა უთხარი?
ჯეინი: ვუთხარი რომ როცა საავადმყოფოში პრაქტიკას გავდიოდი მაშინ დავორსულდი ახალგაზრდა ექიმისგან რომელიც დაოჯახებული იყო.
დევიდი: ესეიგი ყველაფერი რიგზეა.
ჯეინი: რა რიგზეა! არ მეგონა ესეთი რიაქცია თუ ექნებოდა. ხან ტირის, ხან იცინის. სხვა არაფერზე არ ლაპარაკობს. ძალიან განიცდის.
დევიდი: ჩემი სახელი ხოარ უთხარი?
ჯეინი: არა. გუშინ შამპანური ვიყიდეთ დაბადების დღისთვის და ცოტა დალია. მერე ვერ იძინებდა და დასაძინებელი აბი მივეცი, მაინც რომ ვერ დაიძინა ადგა და მთლიანათ დალია შამპანური.
დევიდი: ღმერთო!
ჯეინი: ხო, მერე მთლიანი ბოთლი ჯინიც დააყოლა.
დევიდი: შამპანური, ძილის აბები და ჯინი?
ჯეინი: წარმოგიდგენია?
დევიდი: ჩვიდმეტი წლის წინ ესეთი კოქტეილი შენც რომ დაგელია დღეს პრობლემა არ გვექნებოდა.
ჯეინი: საშინელ ისტერიკაშია. ამბობს რომ ყველაფერში დამნაშავე თქვენ ხართ.
დევიდი: რაში?!
ჯეინი: რომ მიატოვეთ და მამის გარეშე გაიზარდა.
დევიდი: ჯანდაბა! ხუთი წუთის წინ გავიგე რომ შვილი მყავს.
ჯეინი: შოკშია.
დევიდი: ააა კიდე ის არის შოკში ხო?
ჯეინი: დილით რომ გენახათ! უფლება მივეცი ლოგინიდან ამდგარიყო. მართვის მოწმობა კიდე ეხლახანს აიღო.
დევიდი: მართვის მოწმობა რა შუაშია?
ჯეინი: მითხრა რომ აქ წამოვიდოდა და გაარკვევდა ვინ არის მამამისი.
დევიდი:რა?! მითხარი რომ არ წამოსულა!
ჯეინი: ვერ მოვასწარი მისი გაჩერება. ჩახტა ჩემს მანქანაში და აქ წამოვიდა. მეც ჩავხტი ტაქსში და გამოვყევი.
დევიდი: როგორ? აქ?!
ჯეინი: ჰო ქვემოთ არის.
დევიდი: დაბლა? 
ჯეინი: ბავშვს უნდა გავუგოთ! მითიური მამის ძვლების მაგივრად გამოუჩნდა მამა რომელიც ცოცხალი, ჯანმრთელი და მისაწვდომია.
დევიდი: არა არა არა არა არა! ცოცხალი და ჯანმრთელი კი მაგრამ არანაირად არარის მისაწვდომი. თორმეტზე უნდა გავხსნა უმნიშვნელოვანესი კონფერენცია.
ჯეინი: ხუთი წუთი მაინც დაუთმე.
დევიდი: არ შემიძლია. დატოვე ნომერი და ვეცდები დავურეკო. მისტერ უილბი უკვე მელოდება. ძალიან გღხოვ წაიყვანე აქედან.
ჯეინი: შეუძლებელია.
დევიდი: რატომ?
ჯეინი: სერჟანტი არ გამოუშვებს?
დევიდი: რომელი სერჟანტი?
ჯეინი: სერჟანტი რომელმაც დაიჭირა არაფხიზელ მდგომარეობაში მანქანის მართვისთვის, სიჩქარის გადაჭარბებისთვის და დაზღვევის არ ქონისთვის.  აა ხო...
დევიდი: რა!
ჯეინი:.... და პოლიციისთვის შეურაცხყოფის მიყენებისთვის.
(შემოდის ჰუბერტი)
ჰუბერტი: დევიდ.
დევიდი: ეხლა არა!
ჰუბერტი. უკაცრავად. მისტერ უილბი გელოდება.
დევიდი: უთხარი რომ ეხლავე მივალ ბავშვთან ერთად... ტექსტთან ეთად.
ჰუბერტი: თვითონ გადაეცი მე არ მცალია რეპეტიცია მაქვს. ღმერთო ჩემო მედდა ტეიტ.
დევიდი: იცნობ?
ჰუბერტი: როგორ არა ჩვენ ხომ ერთი გუნდი ვიყავით. თქვენც რა კარგი ურთიერთობა გქონდათ.
დევიდი: კაი ერთი.
ჰუბერტი: სულ რაღაც თამაშს რომ თამაშობდით ხან ინფექციურში, ხან ქირურგიაში ხან..

დევიდი: ტრავმატოლოგიაში, ვიცი.
ჰუბერტი: სულ წინ და უკან დარბოდით. როგორ ხართ?
ჯეინი: მიხარია შენი ნახვა ექიმო ბონი. 
დევიდი: ჯეინ ტეიტი! მშვენივრად გამოიყურებით. თქვენი გამოჩენა საახალწლო საჩუქარივითაა.
დევიდი: მე საჩუქარი უკვე გადმომცა.
ჰუბერტი: მართლა?
ჯეინი: სულ არ შეცვლილხართ.
ჰუბერტი: ხო ადრე უბრალოდ თავში მიქროდა.
დევიდი: გიქროდა მაინც.
ჰუბერტი: რამდენი წელი გავიდა?
დევიდი: თვრამეტი.
ჰუბერტი: თვრამეტი წელი!
დევიდი: და ცხრა თვე.
ჰუბერტი: აქ საქმეზე მოხვედით თუ ისე უბრალოდ?
დევიდი: უბრალოდ.
ჯეინი: საქმეზე.
დევიდი: ახალი წლის მოსალოცად მოვიდა და თან აინტერესებდა ვაკანსია ხომ არ გვაქვს მე კიდე ვითხარი რომ სამწუხაროდ ამჟამად არ გვაქვს.
ჰუბერტი: როგორ არა მედდები სულ გვჭირდება.
დევიდი: ახალგაზრდები! მგონი აჯობებს მოსაცდელში ჩახვიდეთ იქ თან საჩუქრებსაც არიგებენ.
ჰუბერტი: ჰო თან შეგვიძლია თითო ჭიქაც დავლიოთ.
დევიდი: არ სვავს.
ჰუბერტი: ადრე მახსოვ სვავდა.
დევიდი: ადრე ბევრ რამეს აკეთებდა რასაც ეხლა ძალიან ნანობს.
ჰუბერტი: რა კარგ დროს ვატარებდით არა? პაციენტებისთვისაც კი ვერ ვიცლიდით.
ალბათ ვინმე სიმპატიურ კაცს გაყევით ცოლად არა?
დევიდი: კი
ჰუბერტი: რას საქმიანობს?
დევიდი: მოკვდა. ჰიმალაის მთებში ჩაიჩეხა.
ჰუბერტი: რა საშინელებაა. ბავშვები თუ ..
დევიდი: არა ყველაფერი უკვე მომიყვა ბავშვები არ დარჩათ. ბიჭი მითუმეტეს. ცხოვრება თავზე ჩამოენგრა. ცრემლებს ვერ ვიკავებ. მგონი აჯობებს წახვიდე ჰუბერტ რეპეტიციაზე დაგაგვიანდება. ჯეინიც წასასვლელია ალბათ ოჯახისთვის საახალწლო საჩუქრები აქვს საყიდელი.
ჰუბერტი: ოჯახი რომ არ ყავს? 
დევიდი: სამაგიეროდ ყავს მეგობრები რომლებსაც ოჯახის წევრებად თვლის.
(კარიდან აგდებს)
დევიდი: ნომერი მომეცი.
ჯეინი:86743005.. ლესის რა ვუყოთ?
დევიდი: დავურეკავ.
ჯეინი: პოლიციელი?
დევიდი: მაგასაც დავურეკავ.. მოიცადე და რატო არ მიყავს განყოფილებაში?
ჯეინი: ლესიმ ყველაფერი მოუყვა და უთხრა რომ თქვენს გარეშე აქედან ფეხს არ გაადგავდა.
დებიდი: ჯანდაბა! მერე იმან რაო?
ჯეინი: არ მაინტერესებსო.
დევიდი: მადლობა ღმერთს.
ჯეინი: მერე ლესიმ უთხრა, რომ კანონის მიხედვით უფლება აქვს მამის თანხლებით მოითხოვოს განყოფილებაში წასვლა. ხოდა სერჟანტმა გამომგზავნა თქვენს მოსაძებნად.
დევიდი: ეგ კანონები ვღამ ასწავლა ჰა?! უთხარით რომ ვერ მიპოვეთ და თუ პოლიციაში არ გაყვება დაიჭერენ ჩვენს ლესის!  მისის ლესლი.
( შემოდის როზმარი)
დევიდი:ძვირფასო დაბრუნდი? სად იყავი?
როზმარი: მანქანას ვაყენებდი.
დევიდი: გაიცანი ეს მისის ....
ჯეინი: ლესლი..
დევიდი ხო! ეს კიდე ჩემი ცოლია მისის..
როზმარი: მორტიმერი.  თქვენ აქ მუშაობთ?
დევიდი: არა ძვირფასო თავისი ქმრის სანახავად მოვიდა. ეს ჩვენთან წევს მეორე განყოფილებაში. მისტერ ...
ჯეინი: ლესლი.
დევიდი: ხო ხო ზუსტად. მისის ლესლის გული ცუდად გაუხდა და აქ შემოვიყვანე.. ახლა უკეთ არის და მგონი წასვლა შეუძლია.
 ( შემოდის ნელსონი)
ნელსონი: ექიმო მორტიმერ უკვე ოცი წუთია გელოდეიბთ!
დევიდი: დიახ აი ყველაფერი მზად მაქვს უკვე.
ნელსონი: გამარჯობა მისის მორტიმერ. (დევიდს) რატომ მალოდინებთ?
დევიდი: იცით კოლიდორს გული გაუხდა ცუდად. კიარადა ქალბატონს კოლიდორის გული გაუხდა ცუდად. ქალბატონს კოკლიდორში გული გაუხდა ცუდად
ნელსონი: მისის მორტიმერ როცა თქვენი ქმარი მისის...
ჯეინი: ლესლი.
ნელსონი: .. ლესლის კოლიდორულ გულისცემას დაარეგულირებს უთხარით ჩემთან ამოვიდეს. (ადის)
როზმარი: ძვირფასო დილით ესე არ ნერვიულობდი რა დაგემართა?
დევიდი: აქ დამეწყო. ლიფტამდე მიგაცილებთ (ჯეინს)
ჯეინი: მერე პოლიციელი?
დევიდი: გადაეცით რომ..... აუცილებლად დავუწერთ ცნობას თქვენი ქმრის ჯანმრთელობასთან დაკავშირებით და გავუგზავნით განყოფილებაში. ის კიდევ დიდხანს ვერ შეძლებს მუშაობას. იცი ძვირფასო(როზმარის) მისის ლესლი უკმაყოფილოა მისი ქმრის მკურნალი ექიმით და მე მთხოვა ...
როზმარი: და ვინ არის მკურნალი ექიმი?
დევიდი: ჰუბერტი.
როზმარი: მაგრამ ექიმი ბონი ძალიან კარგია თავის საქმეში.
დევიდი: მეც იგივეს არ ვამბობ? ჯობს წახვიდეთ დაა რომელიმე მედდას დაელაპარაკოთ თქვენს პრობლემაზე.
ჯეინი(ყვირის) არ მინდა არა!
დევიდი: რანაირად იქცებით ჩემი ცოლის თანდასწრებით?
როზმარი: აჯობებს მე მიგაცილოთ.
(შემოდის ჰუბერტი)
ჰუბერტი: ქუდი დამრჩა. თქვენ ისევ აქ ხართ?
როზმარი: კი და ძალიან განიცდის თავისი ქმრის ამბავს.
ჰუბერტი: წარმომიდგენია...
როზმარი: როგორ არის?
ჰუბერტი: ვინ?
დევიდი: მისის ლესლის ქმარი.
ჰუბერტი: ააა.. მოკვდა.
ჯეინი: არა?! არააა....
როზმარი: როგორ ვწუხვააარ.
დევიდი: უგულო! (ჰუბერტს)
ჰუბერტი: რაო?
როზმარი: ადამიანს მოუმზადებლად მიახალო ესეთი ამბავი?!
ჰუბერტი: ამბავი?
როზმარი: ვწუხვარ ძვირფასო. იქნებ ჩამოჯდე?
დევიდი: მგონი ჯობია ჰაერზე გავიდეს.
ჯეინი: ჩამოვჯდები.
ჰუბერტი: ამიხსნით რა ხდება?
როზმარი: ქმარი დაკარგა ჰუბერტ... ქმარი!
ჰუბერტი: ვიცი ხო. ჰიმალაიზე მოკვდა.
დევიდი: ღმერთო (თავისთვის)
როზმარი: სადო?
ჰუბერტი: ჰიმალაიზე რა. სიმაღლიდან გადმოვარდა.
როზმარი: ხუთი წუთის წინ აქ იწვა საავადმყოფოში.
ჰუბერტი: ვინ?
დევიდი: თქვენ ვერაფერი გაიგეთ. მისის ლესლის პირველი ქმარი გარდაიცვალა ჰიმალაიში მეორე კი აქ წევს ჩვენთან და უკვე გამოჯანრთელდა.
ჯეინი: რა ბედნიერებაა.
ჰუბერტი: მე მეგონა ჩვენს სანახავად მოხვედით აქ.
დევიდი: რათქმაუნდა ჩვენ ხომ მისი მკურნალი ექიმები ვართ. კიარადა შენ ხარ.
ჰუბერტი: მე ვარ? კაი ერთი.
როზმარი: მისტერ ლესლი მეორე განყოფილებიდან.
დევიდი: ძვირფასო რა მნიშვნელობა აქვს განყოფილებას? (ჰუბერტს)
ყველას დამახსოვრება რთულია.
ჰუბერტი: საერთოდ მე ჩემი ყველა პაციენტი კარგად მახსოვს.
რითი შემოიყვანეს?
დევიდი: გამოკვლევისთვის.
(ერთად)
ჯეინი: ოპერაციისთვის.
დევიდი: გამოკვლევისთვის დააწვინეს და მერე გაირკვა რომ ოპერაცია სჭირდება.
ჰუბერტი: რა დაუდგინეს?
დევიდი: მაღალი წნევა.

ჰუბერტი: და რაზე გაუკეთეს ოპერაცია?

ჯეინი: სწორნაწლავზე.

ჰუბერტი: წნევით შემოვიდა და ჩვენ......

დევიდი: გზა და გზა გაირკვა რომ ბუასილიც აქვს. გვეყო ეხლა.

( რეკავს ტელეფონი)

ჰუბერტი: დიახ.. მისის ტეიტი? აქ არავინ არაა.. თუმცა მოიცადეთ. მისის ტეიტ თქვენ გკითხულობენ.

როზმარი: მე მეგონა რომ მისი გვარი...

დევიდი: მისი პირველი ქმარი იყო ტეიტი ძვირფასო.

ჰუბერტი: ანუ მედდა ტეიტი თავის მოგვარეს გაყვა ცოლად?

დევიდი: მოკეტე!

როზმარი: ეგ როგორ?

დევიდი: სანამ მისტერ ტეიტს გაყვებოდა ცოლად, მისი გვარიც ტეიტი იყო.

ჰუბერტი: აი დამთხვევა მესმის.

ჯეინი: სერჟანტმა დარეკა.. ამბობს რომ ლესი ისევ გაცოფდა.
როზმარი: ლესი?
დევიდი: ჰო! მისის ლესლის ძაღლი.
ჰუბერტი: თქვენს ძალღლს თქვენი გვარი დაარვით?
დევიდი: ხო არ შეიძლება?
(ჯეინს) ჩადით და თქვენი ცუგა დააწყნარეთ. ინსპექტორს კიდევ გადაეცით რომ ცნობას პირადად გავუგზავნი.
ჰუბერტი: დიდი ძაღლია?
ჯეინი: გინდათ შეხედოთ?
დევიდი: არა მისტერ ჰუბერტი ვეტერინარი არ არის. თუ შეიძლება თქვენი ძაღლი აქ არ ამოუშვათ. ჰუბერტ უთხარი მისის ლესლის შემოსასვლელში ჩვენს შენობას რა აწერია.
ჰუბერტი: „საავადმყოფო“
დევიდი: „ცხოველების შემოყვანა აკრძალულია“ ექიმი ბონი ლიფტამდე მიგაცილებთ.
ჯეინი: იმედია ნერვიული შემოტევა ისევ არ დაეწყება.
ჰუბერტი: რო დაკოდოთ?
(ჯეინიდა ჰუბერტი გადიან)
როზმარი: რა უცნაური ქალია?
დევიდი: ჰო აბა?! ძაღლი უფრო უყვარს ვიდრე ქმარი. წავიდეთ ძვირფასო თორემ უილბი უკვე დიდიხანია მელოდება.
( ტელეფონი რეკავს და დევიდი შემობრუნდება)
დევიდი: გისმენთ! რა? სად? აქ მოდის? დაიჭირე!
(კარი იღება და იკეტება ბევრჯერ. დევიდი ახლოს მიდის და რომ გამოხსნის ლესი ვარდება იქიდან.)
ლესი: საორდინატოროა?
დევიდი: დიახ მაგრამ აქ თქვენი შემოსვლა არ შეიძლება.
ლესი: მითხრეს რომ დედაჩემი აქ არის.
დევიდი: აქ მართლაც იყო ვიღაც ქალი მაგრამ ლიფტით დაბლა ჩავიდა ალბათ აცდით.
ლესი: ექიმი ხარ?
დევიდი: რა თქვით?
ლესი: ექიმი ხარ მეთქი?
დევიდი: ააა არა, არა ექიმი არ ვარ. ავადმყოფი ვარ.
ლესი: ნაბიჭვარი.
დევიდი: ე-ე რეებს ამბობ?
ლესი: დამპალი ნაბიჭვარი.
დევიდი: ვისზე ამბობ?
ლესი: მამაჩემზე. მახინჯი!
დევიდი: იცი?! არამგონია რომ მახინჯი იყოს.
ლესი: შენ რა იცი?
დევიდი: მამაშენი შეუძლებალია მახინჯი იყოს.
ლესი: შესაძლებალია! რომ ვნახავ მოვკლავ.
დევიდი: დაგიჭერენ.
ლესი: მთელ საავადმყოფოს შემოვივლი და მაინც ვიპოვი! გული მერევა.
დევიდი: გადი, გადი გარეთ გადი!
ლესი: მამა უნდა ვიპოვო.
დევიდი: აჯობებს დედაშენი იპოვო.
ლესი: გული მერევა! ( მუხლებზე ვარდება და ეხუტება)
მედდა: ექიმო...  (გადის)
ლესი: ექიმი დაგიძახათ?
დევიდი: ხო ექიმი ვარ.. თეოლოგიის ექიმი. იცი ეს რას ნიშნავს?
ლესი: მღვდელი ხარ?
დევიდი: ჰო.
ლესი: ანაფორა სად გაქვს?
დევიდი: პალატაში დავტოვე!.. წადი დედა იპოვე.
ლესი: ჯერ მამა უნდა ვიპოვო. უკვე გითხარი რომ სიფათს გავუერთიანებ?
დევიდი: აქ შენი ყოფნა არ შეიძლება.
ლესი: მკიდია!
დევიდი: ნუ ილანძღები შვილო! ჩემო!
 (შემოდის ჰუბერტი)
ჰუბერტი: მემგონი საერთოდ არ შეცვლილა... ეს ვინარი?
დევიდი: არავინ! ბიჭმა დედა დაკარგა.
ჰუბერტი: საწყალი. რითი მოკვდა?
დევიდი: რა მნიშვნელობა აქვს.
ჰუბერტი: რაღას იზავ მეგობარო. ღმერთმა მოგცა, ღმერთმა წაიყვანა.
ლესი: მამა დავკარგე.
ჰუბერტი: როგორ მამაც?
დევიდი: არა ჰუბერტ უბრალოდ ვერ პოულობს.
ჰუბერტი: კიდევ კარგი.
მედდა: უკაცრავად ექიმო მორტიმერ.
დევიდი: ექიმი მორტიმერი არ არის! მუშაობას მორჩა და წავიდა!
მედდა: უბრალოდ მაინტერესებდა საახალწლო საჩუქრებთან დაკავშირებით რა ვქნა.
დევიდი: ახალი წლის მერე კითხეთ.
მედდა: ხო და მისის როზმარიმ მთხოვა პაციენტი ლესლი მომეძებნა მაგრამ ასეთი ჩვენთან არავინაა.
დევიდი: კარგით წადით და როცა შვებულებიდან დაბრუნდება მერე მოახსენეთ ყველაფერი.
ჰუბერტი: თავს ხომ კარგად გრძნობ?
დევიდი: მოდი ეს ამაწევინე.
ჰუბერტი: ნუ ნერვიულობ. ღმერთმა მოგცა და ღმერთმა წაიყვანა.
( შემოდის როზმარი)
როზმარი: ძვირფასო! უილბი ძალიან გაბრაზებულია. ამბობს დღევანდელ გამოსვლას თუ ჩააფლავებს მოვკლავო.
დევიდი: მართალიც იქნება. ძვირფასო წადი და ადგილი დამიკავე.
როზმარი: ეს ვინარის?
დევიდი: არავინ.
ჰუბერტი: საწყალს დედა მოუკვდა.
როზმარი: რა საშინელი ტრაგედიაა. ღმერთმა მისცა და ღმერთმა წაიყვანა.
როგორ მოკვდა?
დევიდი: ავტობუსმა გაიტანა. 34 ნომერმა.
ლესი: გული მერევა.
როზმარი: გაიყვანეთ საწყალი აბაზანაში გულზე ცოტა მოეშვება.
 ( შემოდის მაიკი. თეფშზე ერთი ბულკი აქვს დარჩენილი)
მაიკი: ექიმო ბონი მალე წამოდით რეპეტიცია დაიწყო.
როზმარი: ჩუუუ! ამ საწყალ ბიჭს დედა მოუკვდა.
მაიკი: ბულკი არ გინდათ?
ლესი: დედა მინდა.
როზმარი: დამ შვიდდით დედათქვენი ეხლა უკეთეს ადგილასაა.
ლესი: ვიცი, ქვემოთ არის.
როზმარი: რას ამბობ ძვირფასო დედაშენი ეხლა იქ არის( ზემოთ ანიშნებს)
ლესი: მღვდელმა მითხრა ქვემოთ ჩაგასწროო.
როზმარი: რა უცნაური მღვდელი ყოფილა.
ჰუბერტი: მამა უნდა მოვძებნოთ.
დევიდი: არარის საჭირო.
ლესი: კი, კი უნდა მოვძებნო.
როზმარი: მამათქვენი აქარის?
ლესი: კი დედაც აქ იყო და ელაპარაკა.
როზმარი: ის გონზე იყო რომ მოიყვანეს?
დევიდი: ჰო პირი პირში ხელოვნური სუნთქვა გაუკეთეს. ქმარს ელაპარაკა და მერე გარდაიცვალა.
ლესლი: რა თქვით?
ჰუბერტი: რა და დედათქვენმა მამათქვენთან გამომშვიდობება მოასწრო და ისე გარდაიცვალა.
ლესი: დედა მოკვდა?
ჰუბერტი: მგონი შოკი აქვს.
დევიდი: უშენოდაც ვხვდები.
ლესი: მამას დაელაპარაკა და მოკვდა?
როზმარი: მშვიდობით განისვენა.
ლესი: დედა მოკლა?!
დევიდი: დაწყნარდი!
ჰუბერტი: 34 მა ნომერმა ავტობუსმა გაიტანა.
ლესი: ავტობუსით გაიტანა?
დევიდი: უბედური შემთხვევა იყო.
ლესი: მოვკლავ მაგ ნაგავს! მოვკლავ!
დევიდი: მაიკი მედდას უთხარი დამამშვიდებელი ნემსი შემოიტანოს.
ლესი: ცუდად ვარ.
დევიდი: აბაზანაში შევიყვანოთ.
ლესი: თვრამეტი წელი მიატოვა და მერე მოკლა.
ეხლა მეც მომკლავს. ავტობუსი სად იშოვა ის ხომ ექიმია?
(ტელეფონი რეკავს) 
დევიდი: ვინ? ხო გითხარი შენს თავზე აიღე თქო? არა არა არ ამოხვიდე მანდ დარჩი.
მედდა: ინექცია მოვიტანე მაგრამ მე არ მაქვს მისი სამედიცინო ისტორია და ვერ გავუკეთებ.
დევიდი: მომეცი აქ! 
მედდა: კლიზმა!
დევიდი: რა?
მედდა: არაფერი.
დევიდი:წადი და დაარჭე
ჰუბერტი: 100 მილიგრამი ბევრი ხო არ იქნება?
დევიდი: ჯერ არავინ მოუკლავს.
(გადიან. დევიდი რჩება)
სერჟანტი: გამარჯობა. ბოდიში ხელს რომ გიშლით. ახალგაზრდა ბიჭს ვეძებ.
დევიდი: ვინმე კონკრეტულს თუ სულერთია?
სერჯანტი: კონკრეტულს. თვრამეტი წლის ბიჭია საშუალო სიმაღლის და საყურე უკეთია.
დევიდი: სულ ესარის?
სერჟანტი: მემგონი გიჟა. თავში ჩაიბეჭდა რომ მამამისი აქ მუშაობს რომელიც არასდროს არ უნახავს. ამბობს ექიმიაო.
დევიდი: ასეთი არავინ მინახავს.
სერჟანტი: კარგით რამეს თუ გაიგებთ შეგვატყობინეთ და მის დაჭერას ნუ ეცდებით საშიშია. კარგით ქვემოთ დავბრუდები მაშინ. დედამისიც აქარის და ვნახავ იქნებ უკვე იპოვა.
მედდა: რა გითხარი ნუ ფართხალებ მეთქი!
ჰუბერტი: დაწყნარდი!
მაიკი: გადავაჯდები და დაარჭეთ.
მედდა: მე მაზიხარ იდიოტო!
( ჰუბერტი გამოვარდება)
ჰუბერტი: მგონი აჯობებს გამოვიძახოთ...
დევიდი: ეს ეს ჩემი კოლეგაა ექიმი ბონი. საახალწლო პიესის რეპეტიცია გვაქვს.
ჰუბერტი: პიესის?
დებიდი: მფატრავ ჯეკს ვდგავთ არა?. ყოველთვის მიყვარდა ეს პიესა.
ჰუბერტი: ფიფქიას.
მედდა: გაიხადე შარვალი რომ გეუბნებიან!
დევიდი: მეტი შეკითხვა თუ არ გაქვთ...
სერჟანტი: დიახ მე წავალ.
(გადის)
ჰუბერტი: დევიდ შენზე ვნერვიულობ ხომ კარგად ხარ?
დევიდი: წადი ნემსი დაარჭე!
(დევიდი გადის და შემოდის ჯეინი)
ჯეინი: მორტიმერ..
დევიდი: აქ რა გინდა წადი სერჟანტს უყარაულე.
ჯეინი: ბევაშვზე ვნერვიულობ.
(შემოდის ჰუბერტი)
ჰუბერტი: ფანჯრიდან გადაძვრა!
დევიდი: რა?
ჯეინი: ვინ?
ჰუბერტი: აი ის ბიჭი დედა რომ დაკარგა. ამბობს არ ჩამოვალ სანამ მამას არ მომიყვანთო.
ჯეინი: ყველაფერი უნდა მოუყვე ლესის.
ჰუბერტი: თქვენი ძაღლი რა შუაშია?
მედდა: პოლიციას გამოუძახეთ.
დევიდი: არა არ გვინდა თვითონ მივხედავთ.
ჯეინი: სერჟანტს უნდა დავუძახო.
დევიდი: რატო?
ჯეინი: ვერ ხედავ რომ ლესი ცუდათაა?
ჰუბერტი: თქვენს ძაღლს რამე მოუვიდა?
მედდა: თქვენ ვინ ხართ?
ჯეინი: დედა.
ჰუბერტი: დედა? მედდა ტეიტი?
დევიდი: მგონი დროა ყველაფერი გითხრა. ეს ბიჭი მედდა ტეიტის უკანონოდ გაჩენილი შვილია. ადრე მას ერთერთ ექიმთან რომანი ჰქონდა.
ჰუბერტი: ვისთან?
დევიდი: შენთან.
ჰუბერტი: არა დედას გეფიცები მე არაფერი მქონია..
დევიდი: ეს ბავშვი შენი შვილია.
ჰუბერტი: შეუძლებელია მე არასდროს..
დევიდი: ვიცი ჰო ვიცი...
ჰუბერტი: არაა?!
დევიდი: მომისმინე ჩემმა ცოლმა რომ გაიგოს მომკლავს და კოფერენციაც ჩაიშლება. იმ ბიჭმა მხოლოდ ის იცის რომ მამამისი აქ მუშაობს და მეტი არაფერ.შენ კიდე ამ როლს გადასარევად ერგები.
ჰუბერტი: მიწა გამომეცალა ფეხქვეშ.
დევიდ: გეხვეწები ჰუბერტ გადამარჩინე. შენ ხო დასაკარგი არაფერი გაქვს. არც ცოლი გყავს და არც შვილები. კომფერენციაც არ მიგყავს. ტიტულს კიარა და ფასდაკლებასაც არ გაძლევენ მაღაზიაში.
ჰუბერტი: სამაგიეროდ დედა მყავს რომელსაც ჭკუიდან გადავყავარ. შენ შეაცდინე და შენვე აგე პასუხი.
დევიდი: გთხოვ რა სულ ნახევარი საათით. მერე ლესი დაწყნარდება და ყველაფერს ავუხსნით.
ჰუბერტი: მაინც ვერ გავიგე ძაღლი რა შუაშია.
დევიდი: ამ ბიჭს ქვია ლესლი.
ჰუბერტი: როგორც მეორე ქმარს ბუასილით ხო?
დევიდი: არა ეგ გვარია. ეგეც დაივიწყე არ არსებობს.
მომისმინე. უბრალოდ უთხარი რომ მამამისი ხარ და წაიყვანე პოლიციაში.
ჰუბერტი: რატო!
დევიდი: არაფერია უბრალოდ საგზაო მოძრაობის წესები დაარღვია. როცა კომფერენცია მორჩება ყველაფერს გავარკვევთ.
ჰუბერტი: დაიფიცე.
დევიდი: გეფიცები.
ჰუბერტი: სხვას სთხოვე მე არ შემიძლია.
დევიდი: ვის?
ჰუბერტი: მაიკს მაგალითად.
დევიდი: იდიოტო მაიკი შვიდი წლის იქნებოდა ლესმი რომ დაიბადა.
ჰუბერტი: მაშინ მედდას.
დევიდი: რას ბოდავ? არა ისე კი შეძლებდა მაგრამ.. მოკლედ დამეხმარე და წერილს დავწერ შენი თანამდებობის გაზრდაზე.
ჰუბერტი: ქრთამისტო.
დევიდი: ჩემი ბოლო იმედი ხარ იცოდე.
(ფანჯარა იღება)
ჰუბერტი: დაიჭირეთ არ გადავარდეს!
მედდა: ნემსი წამართვა!
ლესლი: ხელები გაწიე ქალო!
მედდა: დამპალო ლაწირაკო.
ლესლი: ხელები მეთქი!
მედდა: აააააააააააა! ვაიმე ნემსი დამარჭო.
და- მა -მ- შვ-ი-დე-ბე-ლი გა- მი-კე ........
მაიკი: ექიმს დავუძახებ!
დევიდი: აბა შენ ვინ ხარ?
მაიკი: მე სიმაღლის მეშინია.
( მაიკი გადის, შემოდის ჯეინი)
ჯეინი: ლესელი, პატარავ.
მედდა: მო-ვ-კლ-ავ...
ლესი: დედა!!!
მედდა: მემგონი მეძინება.
დევიდი: ხელი არ გაუშვა. გამოფხიზლდი! გამოფხიზლდი. ჰუბერტ ჩქარა გაიქეცი იქნებ ქვემოდან დაიჭირო.
(ჰუბერტი გარბის)
დევიდი: ჩამოძვერი ჩქარა მეთქი!
ლესლი: არ ჩამოვალ სანამ მამაჩემს არ მომიყვანთ!
დევიდი: მამაშენს შენთვის არ ცალია.
(მედდა ვარდება)
დევიდი: მოკვდა?  ჰუბერტ დაიჭირე?
ყოჩაღ!... ხედავ როგორი გმირი მამა გყავს?
ლესი: მამა? ეს ქერა კაცი მამაჩემია?
(მამასთან შერიგების სცენა)
(გადის ყველა და შემოდის მაიკი, ეტლით მოყავს მოხუცი კაცი)
დევიდი: ეს ვიღაა?
მაიკი: პაციენტი ლესლი, მესამე განყოფილებაში ვიპოვეთ.
ლესლი: აქ უნდა ვიცხოვრო?
(შემოდის როზმარი)
როზმარი: ძვირფასო იცი რომ შენი ფანჯრიდან მედდა გადავარდა?
დევიდი: ვიცი ძვირფასო.
ლესი: მე მამა ვიპოვე.
როზმარი: მართლა? და ვინ არის?
დევიდი: ვერ გეტყვით ძვირფასო.
ბილლი: მე გეტყვით აი ესარის ( ჰუბერტზე ანიშნებას)
ხელს მომაკიდებინებ? 
როზმარი: ექიმო ბონი თქვენ?
დევიდი: ხო მოგვიანებით ყველაფერს აგიხსნი.
თქვენ კიდე წადით პოლიციაში არ დაიგვიანოთ.
როზმარი: პოლიციაში?
დევიდი: კითხვებს ნუ სვავ ძვირფასო.
ლესი: წამოდი დედა წავიდეთ.
როზმარი: დედა? დედათქვენი ავტობუსმა არ გაიტანა?
დევიდი: ჩქარა წადით.
ლესლი: მალე მამა რა იქექები მაგ პალტოში?
ჰუბერტი: მამას ეგრე უნდა ელაპარაკო ვირიშვილო?
(გადიან)
როზმარი: ლესლი მე ძაღლი მეგონა.
დევიდი: რა განსხვავებაა?
ბილლი: რა საინტერესოა მეც ლესლი ვარ და ისიც ლესლია.
როზმარი: თქვენ მისტერ ლესლი ხართ?
ბილლი: ჰო ოღონდ მეგობრები ბილის მეძახიან. თქვენ შეგიძლიათ მისტერ ლესლი დამიძახოთ.
როზმარი: ანუ იმ უცნაური ქალის ქმარი ხართ?
ბილი: ვინ ქალის?
როზმარი: ეხლა რომ გავიდა.
ბილი: მე მეგონა ბებრუხანამ დიდი ხნის წინ მოკვდა.
დევიდი: წამოდი ძვირფასო თორემ დამაგვაინდება. წარმატება მისურვე. (შემოდის ჰუბერტი.)
დევიდი: რა მოხდა ჰუბერტ რატო მობრუნდი?
(ვერ ლაპარაკობს)
დევიდი: რომ დავაგვიანო მომკლავენ.
...... 
დევიდი: რამე მოხდა?
(თავს უქნევს)
დევიდი: შენ შვილს მოუვიდა რამე?
(თავს უქნევს)
დევიდი: როზმარი წადი და ნელსონს უთხარი რომ სამ წუთში მოვალ.
(გადის)
დევიდი: პოლიციაში რატო არ ხართ!

ჰუბერტი: ლესლი!

დევიდ: რა - ლესლი?

ჰუბერტ: ჩვენ უკვე მანქანაში ვჯდებოდით, როცა სერჟანტი მოვიდა!
ის ამბობს, რომ დაინახა როგორ გადმოვარდა მედდა ფანჯრიდან და მისი დაკითხვა უნდა. აინტერესებს ლესლის ხელი ხოარ ურევია ამაში. ლესლი და ჯეინი ეხლა დაცვის ოთახში არიან. პოლიციელი კიდე მედდას ყარაულობს პალატასთან.
მედდას ხელი აქვს ამოვარდნილი და ტვინის შერყევა აქვს.
ბიჭი კიდე ყველას უყვება რომ მისი საყვარელი მამიკო ვარ რომელიც ეხლა იპოვა.

დევიდ: დამაცადე ვიფიქრო.

ვინმე გვჭირდება ვინც მედდის როლს შეასრულებს.

ჰუბერტი: ესე უცებ სად ვიშოვოთ სხვა მედდა?

დევიდი: დამაცადე მოვიფიქრო.

მაიკი: რეპეტიციაზე მოსვლას არავინ არ აპირებთ ხო?
 (შემოდის ქალის კოსტუმით)

მედდის ამბავმა მთელი პიესა აჭრა.. არადა მთავარი როლი ქონდა. მომიწევს მე შევასრულო აბა ხოარ ჩავშლი?

ბილი: ბიჭებო ესარი ჩემი ცოლი?

დევიდი: არა!

მაიკი: მკვდარის როლზეც არავინ არ მყავს, როგორ მოვიქცე არ ვიცი.

დევიდი: აი ეს წაიყვანეთ. თამაშიც კი არ მოუწევს. კონოლი მომისმინე.

მაიკი: დიახ სერ.

დევიდი: შენი დახმარება გვჭირდება.

მაიკი: დრო არ მაქვს.

დევიდი: გინდა ორასი ფუნტი იშოვო?

მაიკი: მინდა.

დევიდი: ქალის როლი უნდა შეასრულო.

მაიკი: ჰო ამბობენ რომ კარგად გამომდის.

დევიდი: იცი სად ინახავს ფორმას ჩვენი მედდა?

მაიკი: კი ვიცი.

დევიდი: ხოდა წადი და ჩაიცვი. ორ წუთში აქ ვხვდებით ისევ.

მაიკი: და ამაში ორას ფუნტს გადამიხდით?

დევიდი: პრემიასაც მოგცემ.

(გადის)

ჰუბერტი: არაფერი არ გამოვა.

დევიდი: ნუ წუწუნებ ქალური ფორმები აქვს და გამოუვა.

ჰუბერტი: კაცურიც რო აბია?

დევიდი: მოკეტე!

(რეკავს მიმღებში)

თუ შეიძლება სერჯანტს უთხარით ამოვიდეს. მედდა აქ არის და შეუძლია დაკითხოს.

ჰუბერტი: დედაჩემი რომ ხედავდეს რა დღეში ვარ მოკვდებოდა საწყალი ქალი.

დევიდი; ეხლა მე წავალ და მაიკის ავუხსნი სიტუაციას. შენ აქ დარჩი.

ჰუბერტი: არა ვერ დავრჩები!

დევიდი: მოგიწევს შენ იმ ბიჭის მამა ხარ და როცა მაიკი დაკითხვის დროს იტყვის რომ უბრალოდ გასართობად აძვრნენ ფანჯარაზე შენ უნდა დაუდასტურო.

( შემოდის ნელსონი)

ნელსონი: მორტიმერ!

დევიდი: დიახ სერ.

ნელსონი: ჩქარა წამოდი აუდიტორიას უნდა წარვუდგინო შენი თავი.

დევიდი: ზუსტად ხუთ წუთში მოვალ სერ.

(გადიან)

ბილი: მომწონს ჩემი ახალი პალატა.

ჰუბერტი: (რეკავს) ალო! ტრავმატოლოგიურია? მედდა ჯერ არ გამოწეროთ. სისხლის და შარდის ანალიზიც აუღეთ. საფუძვლიანად გამოიკვლიეთ გასაგებია?

( შემოდის სერჟანტი)
 სერჟანტი: უკაცრავად მედდა აქ არის?

ჰუბერტი: მალე მოვა მობრძანდით. ამას ურადღებას ნუ მიაქცევთ ჩვენი პაციენტია. (ბილიზე)

სერჯანტი: მომწონს თქვენი საავადმყოფო. სხვათაშორის აქ ჩემი ნათესავი მუშაობს.

ჰუბერტი: მართლა ვინ?

სერჟანტი: სტაჟიორია. მაიკი კონელი.

ჰუბერტი: არასწორი მკურნალობა დავნიშნეთ უკაცრავად უნდა გავიდე.

სერჟანტი: არასწორი? ვის?

ჰუბერტი: მედდას.

(მიდის კართან და იქიდან მაიკი აპირებს შემოსვლა. ცხვირწინ მიუჯახუნებს კარს)

ჰუბერტი: არაააა!

სერჟანტი: რა მოხდა?

ჰუბერტი: სულ გამოვშტერდი, სასმელიც კი არ შემოგთავაზეთ.

სერჟანტი: სამსახურეობრივი მოვალეობის შესრულების დროს არ ვსვავ.

ჰუბერტი: ვისკი?

სერჟანტი: ორმაგი.

( შემოდის დევიდი)

დევიდი: ჰუბერტ რა ხდება? რა პანიკაა?

ჰუბერტი: არასწორი მკურნალობა დავნიშნეთ.

დევიდი: გაგიჯდი ხო? უკვე სცენაზე ვიყავი შენი ყვირილი რომ გავიგე.

ჰუბერტი: სერჟანტი კონოლი გვეწვია.

დევიდი: ხო გითხარი სასმელით გაუმასპინძლდი თქო?

ჰუბერტი: აუ ვუმასპინძლდები უკვე სერჟანტ კო-ნო-ლის.

დევიდი: კარგი და სადარის მედდა?

ჰუბერტი: არასწორი მკურნალობა დავუნიშნეთ მეთქი.
ვისკი გაზავებული თუ გაუზავებელი შერჟანტო კონოლი?

სერჟანტი: გაზავებული თუ შეიძლება.

დევიდი: ჰუბერტ უნდა წავიდე.

ჰუბერტი: არა დარჩები და ვისკს დაუსხავ შერჟანტ კონოლის.

დევიდი: კარგი მომეცი აქ... ღითი გაგიზავოთ შერჟანტო...

ჰუბერტი: კონოლი...

დევიდი: ჰო, ჰო  კონოლი ( ხვდება მინიშნებას და შეშეინებული ზედ აქცევს ვისკის)

მაპატიეთ თუ შეიძლება.

სეჟანტი: არაუშავს ხდება ხოლმე.

დევიდი: ჰუბერტ პირსახოცი მოიტანე.

ჰუბერტი: ჰუბერტ როგორ არ გრცხვენია სასმელი გადაასხი ექიმი კონოლის ბიძას.

დევიდი: ბიძას?

მაპატიეთ ძალიან რთული კვირა მქონდა.

ჰუბეტი: რვა ოპერაცია გააკეთა საუზმემდე.

სერჟანტი: მერე ყველა გადარჩა?

ჰუბერტი: კარგი კითხვაა. როგორი საოცარი იუმორის გრძნობა გაქვთ.

გაზავებული ხო?

დევიდი: უკააააან! (მაიკისა აგდებს კარებიდან რომელიც შემოსვლას ცდილობს.)

(ჰუბერტი ასხვას სეჟანტს ვისკის რომ ყურადღება გადაათანინოს.)

სერჟანტი: რაარის რა გჭირთ ყველას?

ჰუბერტი: ძალიან გღხოვთ მაპატიეთ რთული კვირა მქონდა.

სერჟანტი: თქვენც ოპერაციები გააკეთეთ?

ჰუბერტი: ღმერთო ჩემო რა კარგად ხუმრობთ.

სერჟანტი: სადარის მედდა ამდენხანს?

დევიდი: ჰუბერტ წადი და რამე მოიფიქერე.  (აგდებს ჰუბერტს გარეთ)

სერჟანტი: სად წავიდა ექიმი?

დევიდი: გამოძახების სიგნალი ვერ გაიგეთ?  ხომ ვამბობ რომ საშინელი ტექნიკა გვაქვს საავადმყოფოში.

სერჟანტი: მომისმინეთ მედდა თუ არ აპირებს მოსვლას მე წავალ თვითონ

დევიდი: არა არა აქ იყავით და ეხლავე მოვიყვან. (გადის)

(შემოდის როზმარი)

როზმარი: სადარის ექიმი მორტიმერი?

სერჟანტი: მედდა უნდა მომიყვანოს.

როზმარი: მედდა? ( შემოდის ნელსონი)

ნელსონი: ამ სავადმყოფოში ვინმე აკეთებს თავის საქმეს? სადარის ის იდიოტი?

ბილი: რომელი? იქნებ დააკონკრეტოთ?

როზმარი: ალბათ რამე საქმე გამოუჩნდა.

ნელსონი: ხო არა?! უკვე სამჯერ გამოვაცხადე კონფერენცია გახსნილად.

როზმარი: წავალ ვიპოვი  და გავამხნევებ.

ნელსონი: იქ მომითრიეთ.

ბილი: მისმინეთ ის იდიოტი თუ არ გამოჩნდა შემიძლია მე გავხსნა კონფერენცია.

ნელსონი: ეჭვიც არ მეპარება.

(შემოდის ჰუბერტი მედდის პორმაში გამოწყობილი და ძალიან უფორმო დიდი მკერდი აქვს)

სერჟანტი: თქვენ ხართ მედდა?

ჰუბერტი: დდდიახ. გამარჯობა.

სერჟანრი: სერჟანტი კონოლი ცენტრალური განყოფილებიდან.

ჰუბერტი: იცით დეზინფექცია ეხლახანს ჩავიტარე.

სერჟანტი: აი მეკიდე ხელები არ დამიბანია.

(შემოდის დევიდი ისიც მედდის ფორმაში გამოწყობილი. დევიდი და ჰუბერტი უყურებენ ერთმანეთს)

სერჟანტი: იცით ჩემთვის არავის უთქვამს ორი მედდა რომ იყო.

დევიდი: თქვენ ალბათ იმ ბიჭუნას თაობაზე ხართ არა?

სერჟანტი: დიახ.

დევიდი: იცით ჩვენ უბრალოდ ვერთობოდით. ვეხუტებოდით ერთმანეთს.

ჰუბერტი: იმედია ამის გამო არ დაიჭერთ არა?

სერჟანტი: მე კიდე მომეჩვენა რომ ჩხუბობდით.

ჰუბერტი: არა რას ამბობთ. უბრალოდ ვიჭერდით ერთმანეთს.

სერჟანტი: მღვდელიც უნდა დავკითხო.

დევიდი: 
                  მღვდელი აქ არ ყოფილა.
ჰუბერტი:

სერჟანტი: როგორ არა ზუსტად ვიცი რომ იყო და ისიც მითხრეს რომ ყველაფერს შეესწრო. დიდხანს არ შევაწუხებ. როგორც ვიცი თქვენი პაციენტია.

დევიდი: წადი მოიყვანე.

ჰუბერტი: აუცილებელია?

სერჟანტი: რაც მალე მოიყვანთ მით მალე დავამთავრებთ.

(ჰუბერტი გადის)

დევიდი: არ ვიცი ჩემმა კოლეგამ გითხრათ თუარა მაგრამ სავადმყოფოშისაშინელი ეპიდემიააა.

სერჟანტი: რას ამბობთ?

დევიდი: ნუ გეშინიათ მაქსიმუმ ქოლერა შეგეყაროთ.

სერჟანტი: იქნებ მითხრათ რანაირად მოხდა ისე რომ ორივეს გიფსში გაქვთ ხელი?

დევიდი: ჯერ ის გადავარდა და მერე მე მეორე მცდელობაზე მივყევი.

სერჟანტი: არ მესმის.

ბილი: მემგონი მარცხენა ძუძუ ჩაგეფუშა.

სერჟანტი: მეორე მცდელობაზე რას ნიშნავს ვერ გავიგე.

ბილი: ვერც მე.

დევიდი: შენ საერთოდ მოკეტე და წადი კლიზმის დრო გაქვს. (სერჟანტს) ჯერ ის გადავარდა და მერე მე.

სერჟანტი: ანუ აღიარებთ რომ ორივე ცდილობდით ბიჭის შევდენას?

დევიდი: (გაბრაზებული)  სხვათაშორის პირველმა მე შევამჩნიე.

(შემოდის ჰუბერტი)

ჰუბერტი: გამაეჯობა შვილო ჩემო.

სერჟანტი: გამარჯობა მამაო.

ბილი: დაგვლოცე მამაო. (იცინის)

ჰუბერტი( პირჯვარს წერს და პირში ნაჭერს უტენის)

დევიდი: სერზანტს აინთერესებს რა მოქდა აქ.

სერჟანტი: მეთვითონ თუ შეიძლება. წმინდა მამაო მითხარით თუ შეიძლება შეიგიძლიათ დამიდასტუროთ ის ფაქტი რომ ყმაწვილს სპეციალურად არ გადაუგდია მედდა?

ჰუბერტი: ჭეშმარიტად შვილო ჩემო, ჭეშმარიტად.

სერჟანრი: კარგით მაშინ დაკითხვა აქ დამთავრებულია. ბიჭს პირდაპირ პოლიციის განყოფილებაში გადავიყვან.

ჰუბერტი: მადლობა სერჟანტო.

დევიდი: მადლობა ძვირფასო.

სერჟანტი: ექიმ ბონის გადაეცით რომ ქვემოთ ჩამოვიდეს.

დევიდი: ეხლავე დავურეკავთ.

სერჟანტი: სასწრაფოდ ჩამოვიდეს.

(გადის და შემოდის მაიკი)

მაიკი: ბიძაჩემი წავიდა?

დევიდი: რატო არ გვითხარი რომ ბიძაშენი პოლიციელია?

მაიკი: არც მიფიქრია.

დევიდი: უნდა გეფიქრა.

(შემოდის როზმარი)

როზმარი: დევიდ დელეგატები გაცოფებულები არიან.

(დევიდი დაბლა დგება მუხლებზე თითქოს იატაკს წმინდავს)

როზმარი: ექიმო კონოლი ჩემი ქმარი არ გინახავთ?

მაიკი: ერთი წუთით გავიდა.

როზმარი: თუ ნახავთ უთხარით სასწრაფოდ მოვიდეს. (როზმარი გადის)

ბილი: გაიგე? შენ გეძებენ სქელო.

დევიდი: კონოლი მისტერ ლესლი წაათრიე იქ საიდანაც მოიყვანე.

მაიკი: ჩემ ორას ფუნტს როდის მომცემთ?

დევიდი: ამას რო მომაშორებ მერე.

მაიკი: მაშინ წავედით.

ბილი: მაინც დავბრუნდები მახინჯო.

(გადიან) (შემოდის მედდა)

მედდა: ვაიმეე!

დევიდი: დაწყნარდი მე ვარ.

მედდა: მითხრეს რომ ინსპექტორს უნდა ჩემი დაკითხვა.

დევიდი: წავიდა უკვე ინსპექტორი. შეგიძლია მშვიდად იყო. საქმეს მიხედე.

მედდა: ვერ ვარ კარგად. მეძინება.

დევიდი: დიდი დოზა დამაძინებელი გაქ გაკეთებული და მაგიტომ.

(შემოდის ნელსონი)

ნელსონი: მორტიმერ სკანდალია ატეხილი სადახარ ამდენხანს?

დევიდი: მოვდივარ სერ.

ნელსონი: ჩქარა თორე ბუნტი ატყდება მალე.
(დევიდი პატიკით და აწეული ტოტებით გადის)

ნელსონი: შენ აქ რა გინდა? ეს ოთახი მარტო ექიმებისთვისაა.

მედდა: არ ვიცი რამდენი შემარჭეს.. ორმოცდაათი თუ ასი...

(ნელსონი გადის)

(მედდა ფეხზე დგება თავს ვერ იკავებს და კრესლოზე გადაეყუდაბა. შემორბის ჰუბერტი და ხდის შარვალს)

დევიდი: ჩქარა გაიხადე ყველაფერი! ჩქარა სანამ კიდე რამის გაკეთება შეგვიძლია.

მედდა: ვერ გავიგე?

ჰუბერტი: რა?! რა? რა, რა, რა?

მედდა: თქვენ რა მკერავთ?

ჰუბერტი: დიახ.

მედდა: და მითხარით ჩქარა სანამ რამის გაკეთება შემიძლიაო?

ჰუბერტი: ჰო.

მედდა: ღმერთო. ჰუბერტ!

ჰუბერტი: აქამდეც მინდოდა მეთქვა რას ვგრძნობდი თქვენს მიმართ მაგრამ ვერ ვბედავდი.

მედდა: ბოოონი.

ჰუბერტი: (მიკროფონთან) ბონი იძახებს მორტიმერს! ბონი იძახებს მორტიმერს!

მედდა: შეგიძლიათ ჩემს ლოდინამდე მიმაცილოთ?

ჰუბერტი: პრობლემა! პრობლემა! პრობლემა!

თქვენ წადით და მეც დაგეწევით.

მედდა: ოჰ ჰუბერტ!

(მედდა გადის და შემოდის დევიდი)
 დევიდი: ჰუბერტ რა გინდა რაააა!  ჩემს სიტყვას ვკითხულობდი შენი ყვირილი რომ გავიგე.

ჰუბერტი:კატასტროპა მოხდა.

დევიდი: ჩემი ტექსტი ეხლა ნელსონის ხელშია.

ჰუბერტი: დაცვის ხელში კიდე დედაჩემია!

დევიდი: ჩემს მაგივრად გამოდის! კითხულობს ჩემს ტექსტს! და ეხლა იცი.... დედაშენი?

ჰუბერტი: სერჟანტი უკვე ჩვენს წაყვანას აპირებდა პოლიციაში დედაჩემი რომ მოვიდა საახალწლო საჩუქრებით.

დევიდი: მერე გაუშვი უკან რას ელოდები?

ჰუბერტი: რანაირად?! სერჟანტს უკვე გააცნო თავი იმან კიდე ლესლი გააცნო! ლესლი გადაწყვიტა დაკარგული ბებია დავიბრუნეო და არ უშვებს.

დევიდი: არ ვიცი რამე მოიფიქრე. მე გამოსვლა უნდა დავასრულო.

ჰუბერტი: და როგორ?! ლესლი აღფრთოვანებილუა. სერჟანტი გაცოფებული. დედაჩემი კიდე შოკშია.

(შემოდის ბილი)

ბილი: გოგოებო დავბრუნდი.

დევიდი: რატო მობრუნდი?

ბილი: იმიტომ რომ აქ უფრო მომწონს!

დევიდი: წადი მალე შენს პალატაში:

ბილი: იქ მარო ბებრებია არიან.

დევიდი: გაეთრიე!

ბილი: ვო ვო ვო რა გჭირს ფისო აბა დაწყნარდი.

ჰუბერტი: დაანებე ამას თავი! დედაჩემს უნდა აუხსნა ყველაფერი.

დევიდი: პირველ რიგში გამოსვლა უნდა დავამთავრო გასაგებია?

(შემოდის ჯეინი)

ჯეინი: ექიმო ბონი.

ბილი: ცოლუკა!

ჯეინი: სერჟანტმა თქვა თუ არ ჩამოხვალ შენ და ლესლისაც დაგიჭერთ.

ბილი: გინდა სხვა ოთახში გავიდეთ?

დევიდი: მოშორდი აქედან. (გაყავს ტუალეტში)

ჰუბერტი: დედაჩემი როგორ არის? 

 ჯეინი: დედას ჩაის უკეთებენ. ის და ლესლი ეფერებიან ერთმანეთს.

დევიდი: მადლობა ღმერთს წავალ და გამოსვლას დავამთავრებ.

ჰუბერტი: არა, წახვალ და ეტყვი ორივეს ვინ არის ლესლის მამა.

დევიდი: მათ იციან ვინც არის მამა და ბედნიერები არიან.

ჰუბერტი: არა მორჩა მე გავდივარ თამაშიდან.

ჯეინი: არა გთხოვთ ეს არ გააკეთოთ!

დევიდი: ჰო გთხოვთ.

ჯეინი: თქვენ ისე შეუყვარდით ლესლის.

ჰუბერტი: მართლა?

ჯეინი: ჰო და მეც უფრო დაგაფასეთ.

 (შემოდის ლესლი)

ლესლი: აქ მოდიან ყველანი.

დევიდი: ეხლა რაღა მოხდა?

ლესლი: მედდა მოვიდა და სერჟანტს უთხრა რომ ფანჯრიდან გადავაგდე.

ჰუბერტი: ჰო ვუთხარი ლოგინში დამლოდებოდა.

ლესლი: სერჟანტმა თქვა რომ ამოვა და იმ ორ მედდას დაკითხავს. მე კიდე ჩამაყუდებს მკვლელობის მცდელობისთვის. ავდექი და გამოვიქეცი.

დევიდი: ესეთი დებილი რა ხარ შვილო.

ჰუბერტი: ჩემს შვილს ნუ უყვირი!

დევიდი: წადი ჩქარა სხვენში აძვერი.

( შემოდის ჰუბერტის დედა)

დედა: ჰუბერტ სადახარ?

ჰუბერტი: დედა რატო ამოხვედი?

დედა: როცა შვილიშვილს პოლიციასთან პრობლემები აქვს ბებოც აქ უნდა იყოს.

ჰუბერტი: დედა ყველაფერი ისე არაის როგორც შენ გგონია.

დედა: კიდე ვერ ვიჯერებ რომ ესეთმა ლამაზმა ქალმა შენნაირ იდიოტს შეხედა.

ჯეინი: მადლობა.

( უნიტაზის ჩარეცხვის ხმა. და გამოდის ბილი)

ბილი: მარტო მოსაწყენია.

დევიდი: შედი უკან!

ბილი: დედოფალი ელიზაბეტი?

დედა: უელსის პრინცი? მე ექიმი ბონის დედა ვარ.

(კარზე ისმის კაკუნი)

დევიდი: გაჩუმდით! შეტენეთ ეს კაცი უკან!

ჰუბერტი: დედა შენც შედი.

დედა: არ მინდა.

ჰუბერტი: მიდი დედიკო მიდი.

(ლესის სვავენ კრესლოში და აფარებენ ზეწარს)

(დევიდი აღებს კარს)

სეჟანტი: ექიმო მორტიმერ ისე აქედან არ წავალ სანამ ყველაფერს არ გავარკვევ. (მოათრევს მედდას) ეს ვიღაა?

ჰუბერტი: საწყალი მისტერ ლესლი გარდაიცვალა.

( ჯეინი ტირილს იწყებს)

დერჟანტი: ვწუხვარ. რისგან?

დევიდი: გულით.

სერჟანტი: მისის ლესლი ალბათ შოკში ხართ.

ჰუბერტი: აბა რა იქნება. საცოდავი წნევით შემოიყვანეს, ბუასილზე გავუკეთეთ ოპერაცია და გულით  მოკვდა.  მაპატიეთ მორგში უნდა გადავიყვანოთ.

სერჟანტი: აჯობებს სხვამ წაიყვანოს მე რამოდენიმე კითხვა მაქვს თქვენთან.

( სერჟანტი მიდის მედდასთან და ამ დროს აბაზანიდან გამოდის ბილი რომელსაც ჰუბერტი უკან აგდებს და ისმის მტვრევის ხმა)
(ჰუბერტი იხედება აბაზანაში)

ჰუბერტი: ფისო კარგად თუ არ მოიქცევი საჭმელს ვერ მიიღებ. (სერჟანტს) ჩემი კატაა.

(აბაზანიდან გამოდის დედა)

ჰუბერტი: გაიცანით ეს დედაჩემია.

სერჟანტი: რომელსაც ფისოს ეძახით?

მედდა: აქ მხოლოდ მე ვარ მედდა.

სერჟანტი: გამოფხიზლდით.

მედდა: დიახ უკეთ ვარ.

დევიდ: ხვალ უკეთესად იქნება.

სერჟანტი: თავი ხელში აიყვანეთ. (მედდას)

მედდა: არარის პრობლემა.

( ამ დიალოგის დროს აბაზანიდან გამოდის ბილი და ჰუბერტი ცდილობს ფანჯარასთან მდგარ სკივრში ჩატენოს.)

სერჟანტი: მაშ ასე.. (მედდა ისევ იძინებს) ეი გაიღვიძეთ.

მედდა: ხო გისმენ რა გჭირს პატარავ?

სერთანტი: ანუ თქვენ ადასტურებთ რომ ამ საავადმყოფოში მხოლოდ თქვენ ხართ მედდა?

(ძინავს)

დევიდი: მგონი სძინავს.

სერჟანტი: გაიღვიძე!

დევიდ: მგონი აჯობებს ახალი წლის მერე დაკითხოთ.

(ჰუბერტს უკვე ჩატენილი ყავს სკივრში ბილი და რომ კეტავს სერჟანტი იხედება ხმაზე)

სერჟანტი: გაიღვიძეთ რააა.. (ანჯღრევს მედდას)

მედდა: გამხადე ჰუბერტ!

სერჟანტი: მოკლედ თქვენგან ხომ პასუხებს ვერ ვეღირსე. განსაკუთრებით თქვენ ორისგან.

დევიდი: რა გაინტერესებთ სერჟანტო?

სერჟანტი: ბოლოს და ბოლოს რამდენი მედდა გყავთ ამ დაწყევლილ საავადმყოფოში?

დევიდი: სამი.

ჰუბერტი: ყელ-ყურის, ქირურგიის და პათოლოგიის.

სერჟანტი: ამ ქალს რომ კითხო ერთია.

დევიდი: დიახ პათოლოგიას ერთი ყავს.
 (ამ დროს სერჟანტი აპირებს რაღაც თქვას მაგრამ სკივრიდან ამოხტება ბილი რომელსაც მეკობრის ფორმა აცვია და გარბის ოთახიდან)

სერჟანტი: მალე ალბათ მისტერ ლესლი წყალზე სიარულს და ავადმყოფების განკურნებასაც დაიწყებს არა? დაბრუნდი!

( მისდევს უკან)

(შემოდის ნელსონი)

ნელსონი: მორტიმერ!

დევიდი: მაპატიეთ სერ... 

ნელსონი: ყოჩაღ ნელსონ! ყველა კმაყოფილია.

დევიდი: კმაყოფილი?

ნელსონი: შენმა პარიკმა ფურორი მოახდინა. მინისტრს პირი ვერ დავახურინეთ სიცილისგან.

დევიდი: მადლობა სერ.

ნელსონი: პარიკის წასაღებად მოვედი. ყოჩაღ მორტიმერ ყოჩაღ. (იკეთებს პარიკს) წავედი კონფერენცია უნდა დავხურო)

(შემოდის ბილი)

ბილი: ინტერპოლი მეძებს.

დევიდი: ყველას მკვდარი გონიხარ.

ბილი: იმდენი ვირბინე ცოტაც და მოვკვდებოდი.

დევიდი: შედი აბაზანაში

ბილი: აუ აღარ მინდა რააა.

(შეყავთ აბაზანაში)

დევიდი: ეს აქედან უნდა მოვაშოროთ (მედდაზე. ეტლში სვავენ ფეხებით ზემოთ)

(შემოდის როზმარი)

როზმარი: უუილბი შენით აღფრთოვანებულია.... რატო ზის ესე?

დევიდი: გრძელი ამბავია.

(შეოდის ლესლი და დედა)

ლესლი: მამა.

დევიდი: შეგიძლია ხუთი წუთი მაინც გაქრე?

ჰუბერტი: დედა წადი სახლში გთხოვ.

როზმარი: მისის ბონი მიხარია თქვენი ნახვა აქ რას აკეთებთ?

დევიდი: მთვარია მისი ნახვა გაგიხარდა დანარჩენს მნიშვნელობა არ აქვს.

ლესლი: შეგიძლია პოლიციაში არ გამომყვე ბებო გამომყვება.

ჰუბერტი: დედა რატო ყოფ ცხვირს ამ ამბავში?

(მაიკი შემოდის)

მაიკი: მოლკედ არ ვიცი აქ ვინ რა იცის ან არ იცის, მაგრამ ბიძია ტომი მოდის რომ დაიჭიროს მისტერ ლესლი.

როზმარი: ვინარის ბიძია ტომი?

დევიდი: ძვირფასო მთავარია ჩვენს დასაჭერად არ მოდის. მაიკი წაიღე დამალე მედდა სადმე. (მაიკის გაყავს მედდა)
(შემოდის სერჟანტი)

სერჯანტი: სადარის მისტერ ლესლი.

(შემოდის ჯეინი)

ჯეინი: შერჟანტი გიჟს გავს! ყველგან ეძებს...

სერჟანტი: ძალიან კარგი სრული დასწრება გვაქვს.

ალბათ დაგაინტერესებთ ის რომ თქვენს მეორე ქმარს სულ ახლახანს დასაჭერად მივდევდი.

ჯეინი: ღმერთო დიდებულო!

სერჟანტი: აბაა აბაა...

როზმარი: საწყალ მოხუცს როგორ მისდევდით ასე ხომ ინფაქტს დამართებთ.

სერჟანტი: დამიჯერეთ თვითონ გაგვისტუმრებს ყველას.

როზმარი; ყოჩაღ მისის ბონი როგორ მშვიდად მიიღეთ შვილიშვილი.

დედა: მართალია თავიდან გამიკვირდა..

ლესლი: მამა შენი ცოლი ალბათ გაგიჟდება ამ ამბავს რომ გაიგებს არა?

(ყველა ჰუბერტს უყურებს)

დედა: ცოლი ჰუბერტ? კიდე რას მიმალავ?

ჰუბერტი: თვითონაც აღარ ვიცი დედა.

სერჟანტი: აბა ვინ მოყვება ამ ლამაზი ისტორიის ფინალს?

ლესლი: უნდა გამაცნო მამა.

დევიდი: ვერ გაგაცნობს ქორწილის მეორე დღეს დაშორდნენ. 

ლესლი: რა მაგარია მამა ესეიგი ჩემთვის მეტი დრო გექნება.
მითხარი მამა ეს ხომ ყველაზე ბედნიერი დღეა შენს ცხოვრებაში?

დევიდი: სერჟანტო ჩემი ცოლი არაფერ შუაშია და იქნებ წავიდეს?

სერჟანტი: თქვენი მეუღლე წავა სახლში როცა მე მივიღებ პასუხს კითხვებზე. მაგალითად, მედდას პათოლოგიის განყოფილებიდან რატომ დაარჭეს ერთ ადგილას ას მილიგრამიანი დამამშვიდებელი? რატო გაქრნენ უკვალოდ მედდები ყელ-ტურ-ცხვირის და ქირურგისს განყოფილებიდან? რატომ ყავს ექიმ ბონის ცოლი რომელზეც არ სმენია? რატომ ეძაცის თავის საყვარელს ხან მისის ლესლის და ხან მისის ტეიტს? რატომ ეძახის საკუთარ დედას ფისუნიას? რატომ დგებიან პაციენტები მკვდრეთით და ზოგის ავადმყოფობის მიზეზი საერთოდ დაუდგენელია? ან უცნაური რეპეტიციების ფონზე რატომ ჩნდება გაურკვეველი წარმოშობის მღვდელი?
ყველა ცოცხალი არსება რატომ ცდილოს მიისაკუთროს გვარი ლესლი? ისტერიული ახალგაზრდებიდან დაწყებული ძაღლებით დამთავდებული? რატომ იტეხავენ კისერს თქვენი ნათესავები ჰიმალაიზე და რატომ მგონია რომ ყველანი თქვენ იდიოტების დიდი ჯგუფი ხართ?

(პაუზა)

დევიდი: შეგიძლიათ პირველი კითხვა გაიმეოროთ?

ბილი: შიძლება გამოვიდე? მარტო მოსაწყენია. (დაინახავს სერჟანტს და უკან შერბის სერჟანტი გაეკიდება)
(დევიდი კარებს გადაკეტავს)

დევიდი: როზმარი მგონი დროა სიმართლე გაიგო ამ ბიჭის შესახებ.

ჯეინი: ექიმო მორტიმერ.

დედა: ჩვენ უკვე ყველაფერი ვიცით.

როზმარი: რას გულისხმობ?

დევიდ: ამ ბიჭის მამა...

სერჟანტი: გააღეთ კარები!

დევიდი: საკეტი გაიჭედა დამაცადეთ და გავაღებ.

მოკლედ ამ ბიჭის მამა...

ლესი: ყველაზე მაგარი ტიპია მთელს მსოფლიოში!

დევიდი: ჩემი შვილია.

სერჟანტი: რა ხდება მანდ?

დევიდი: მოითმინეთ ხელოსანი გამოვიძახეთ უკვე.

როზმარი: დევიდ რას ამბობ?

დევიდი: მისი ბრალი არარის. ახალგაზრდა, ლამაზი და სექსუალური ვიყავი.

როზმარი: იმისთქმა გინდა რომ...

დევიდი: ის კიდევ საკუთარ თავს არ ეკუთნოდა.

როზმარი: და შენ დაესაკუთრე არა?

სერჟანტი: გააღეთ მალე თორემ ყველას დაგიჭერთ.

ლესლი: რას ბოდავთ?

დედაჩემი მღვდელთან საქმეს არასდროს დაიჭერდა.

როზმარი: მრვდელთან?

დევიდი: როზმარი ეს თვრამეტი წლის წინ იყო.

ლესლი: ეპისკოპოსიც რომ ყოფილიყავი მაინც არ მოეწონებოდი. თან მამაჩემი ბოლია არა დედა? ამას არცკი ვგავარ. რას გავს შეხედე.

ჯეინი: ლესლი...

ლესლი: ბონი მხიარული და კეთილია. ჩემი იდეალია. შნკიდე ქათამი ხარ.

დევიდი: არ გაგიმართლა.

(ყველა თავზე ახვევია ლესლის)

დედა: ნუ ტირიხარ ლესლი.

დევიდი: ესეთ ნერვიულ სისტემას ცხოვრებაში არ შვხვედრივარ.

როზმარი: აი მე კიდევ შევხვედრივარ.

სერჟანტი: გააღეთ მეთქი!

ლესლი: დედა თქვი რომ იტყუება რაა. მამაჩემი ხომ ვიპოვე უკვე არა?

ჯეინი: შვილო..

ლესლი: ექიმი ბონია ხომ ჩემი მამა?

ჰუბერტი: ხო რათქმაუნდა მე ვარ.

ჯეინი: რაო?

ჰუბერტი: დევიდ მადლობა რომ შენს თავზე გინდოდა ყველაფრის აღება მაგრამ არარის საჭირო.

დევიდი: ჰუბერტ არ გინდა.

ლესლი: ვიცოდი! ვიცოდი ეს მახინჯი მამაჩემი ვერ იქნებოდა! მამაჩემი არ მოიტყუებოდა არა მამა?

ჰუბერტი: ხო აბა რააა! მადლობა დევიდ ჩემი დახმარება რომ გინდოდა მაგრამ ესე უკეთესია. მიხარია რომ ასე გამოვიდა.

დევიდი: მედდა ტეიტსაც უხარია? 

ჯეინი: ძალიან.

დევიდი: კარგით მაშინ თუ ყველა კმაყოფილია... მე ვიფიქრე რომ ბავშვს უკეთეს ფინანსურ დახმარებას გავუწევდი და...

ლესლი: ჩვემ მღვდლის ფულები არ გვჭირდება ხო დედა?

ჯეინი: რათქმა უნდა.

ჰუბერტი: არა რატო თუ ცოტა ...

სერჟანტი: გააღეთ თუ არადა შემოვტეხავ კარს!

ჰუბერტი: კარგით წავედით პოლიციაში და მერე სახლში კარგი ჩაი დავლიოთ ჰო დედა/

ლესლი: ასწორებს!

დედა: ბაბო საუკეთესო ჩაის მოგიდუღებს პატარავ.

ლესლი: წავედით ბებჩო.

ჰუბერტი: მხოლოდ თქვენს შემდეგ მისის ბონი.

დევიდი: ჰუბერტ.

ჰუბერტი: ადრე დიდი ხნის წინ მე ჩემი შანსი გავუშვი ხელიდან.. ეხლა იგივეს გაკეთებას არ ვაპირებ... 

(გადიან)

როზმარი: მგონი რაღაც უნდა ამიხსნა არა?

დევიდი: წამოდი როზმარი დელეგატები გავაცილოთ.

როზმარი: იცი იმ ბიჭს ყავისფერი თვალები ქონდა შენსავით.

პირის ჭრილიცკი შნნაირი ქონდა.

დევიდი: არ შემიმჩნევია.

როზმარი: ძალიან სიმპატიური იყო.

დევიდი: ესე ფიქრობ?  მემგონი აჭარბებ.

როზმარი: ისე სასიამოვნოა იმის გაცნობიერება რომ ლოგინში ერთხელ მაინც გამოიჩინე თავი.

დევიდი: ერთხელ მაინც?

როზმარი: მე კარგად მახსოვს ეგ პერიოდი მედდა ტეიტთან ერთად რომ დაძვერბოდი. გახსოვს ის პერიოდი რომ დაშორდით? არა არ იფიქრო რომ იმ პერიოდს იმიტომ გახსენებ რომ თავი დამნაშავედ იგრძნო.

დევიდი: ძვირფასო..

როზმარი: ლოგინში მეტი აქტიურობა ცუდი არ იქნებოდა.

დევიდი:სიმართლე რომ გითხრა ცხოვრებაში როგორც კაცს ძალიან მიმართლებდა.

როზმარი: მე კიდე როგორც ქალს.

დევიდი: რას გულისხმობ?

როზმარი: როგორ ფიქრობ შენ და მისის ტეიტი გადახვევებზე რომ მიდიოდით მე და ექიმი ბონი რას ვაკეთებდით მაგ დროს?

(როზამარი გადის)

დევიდი: რა თქვი?  რა თქვი? როზმარი დაბრუნდი!